1. آيا امروز دروغ بر زبان جاری کرده ايد؟
2. غيبت چطور؟
3. تهمت چطور؟
4. آيا نمازهای پنچگانه را بوقت خوانده ايد؟
5. به شيطان درون جواب مثبت داده ايد؟
6. ظن و گمان بد و ناروا چطور؟
7. آيا تاکنون بفکر اصلاح خويش بوده ايد؟
8. ديگران را مورد تمسخر قرار داده ايد؟
9. آيا امروز غذای قرآنی تناول کرده ايد؟
10. از غذاهای خبائث چطور؟
11. آيا امروز کار مثبتی انجام داده ايد؟
12. کار منفی چطور؟
13. آيا عزت نفس داريد؟
14. آيا انسان متملقی هستيد؟
15. امروز چند نفر را شاد کرده و خنده بر لب آنان آورده ايد؟
16. از چند نفر حال گيری کرده ايد؟
17. امروز چند بار حرف بيهوده و لغو را بر زبان جاری کرده ايد؟
18. غذائی که امروز تناول کرديد، حلال و طيب بوده است؟
19. خدای نکرده حرام و خبائث چطور؟
20. امروز چند بار عصبی شده و پرخاش کرده ايد؟
21. آيا امروز در قرآن کريم تفکر کرده ايد؟
22. در خود چطور؟
23. امروز دل چند نفر را بدست آورده ايد؟
24. دل چند نفر را شکسته ايد؟
25. چقدر از انرژی های مثبت برخوردار هستيد؟
26. از انرژی های منفی چطور؟
27. آيا هميشه وضوء داريد؟
28. هنگام غذا خوردن چطور؟
29. آيا با نوش جان کردن نعمت های خدا با هر لقمه نام مقدس او را بر زبان جاری می کنيد؟
30. آيا آداب غذا خوردن را رعايت می کنيد؟
31. آداب اجتماعی را چطور؟
32. آيا از مراقبه کردن لذت می بريد؟
33. در زندگی چقدر عاشق خودت هستی؟
34. عاشق ديگران چطور؟
35. چقدر ادب و نزاکت را رعايت می کنيد؟
36. چقدر تحمل انتقاد پذيری داريد؟
37. آيا اهل منزل از دست شما در آسايش هستند؟
38. ديگران چطور؟
39. آيا والدين از شما راضی و خشنود هستند؟
40. با خود و خدا چطوريد؟

بسم الله الرحمن الرحيم

در جهان امروزی بيش از يک ميليارد مسلمان وجود دارد و مهمتر اين که ما مسلمانان ايران فکر می کنيم که طلايه دار مسلمانان کل جهان هستيم!
خود را بالاتر و محق تر می دانيم، آيا در عمل هم چنين هستيم يا خير؟
متاسفانه هر سال که ماه مبارک که ماه خير و برکت است فرا می رسد، عمده کسبه ما متاسفانه به گران کردن اجناس مبادرت می ورزند و مردم را نسبت به اين ماه عزيز بدبين می کنند. ماهی که سرشار از خير و برکت است، چرا اين طور آن را زير سوال می بريد؟ به جای اين که مايحتاج مردم را ارزان کنيد، برعکس آن را گران می کنيد!
متاسفانه رسانه های عمومی ما نيز به جای آن که فرهنگ متمدن و انسان ساز قرآن کريم را اشاعه دهند، شروع به تبليغ انواع شيرينيجات قنادی از جمله زولبيا و باميه می کنند!

سوال:
1- چرا ما مسلمان هستيم؟
2- چرا ما روزه می گيريم؟
3- چرا بايد در ماه مبارک رمضان روزه بگيريم؟
4- آيا تا بحال در اين زمينه تفکر کرده ايد؟
جالب توجه اينکه تمام اين سوالات در قرآن کريم بوضوح بيان شده است. حال از قرآن کريم به سوالات فوق جواب می دهم تا شما مسلمانان سراسر جهان به اين نکته توجه کرده و فلسفه آن را بدانيد و با عشق و علاقه هر چه تمامتر بسوی پروردگار رحمان و رحيم بشتابيد تا دريچه هائی از حقيقت هستی بر شما گشوده گردد، انشا الله.


جواب سوال 1): خداوند سبحان در قرآن کريم سوره مبارک روم آيه 30 بيان شگفتی دارد و می فرمايد: که دين فطری شما اسلام است ولی اکثريت شما آن را نمی دانيد!

جواب سوال 2): خداوند متعال در قرآن کريم سوره مبارک مريم آيات 60 و 61 چنين می فرمايد: کسانی که به خداوند سبحان ايمان آوردند و کار نيک انجام دادند بهشت را بر آنان هديه می کنيم!

جواب سوال 3): خداوند رحمان و رحيم در قرآن کريم در سوره مبارک مريم (س) در آيه (62) بيان عجيبی دارد که می فرمايد: کسانی که بر اثر ايمان آوردن وارد بهشت می شوند، برای آنکه زندگی کردن را در آنجا بدانند، در اين جهان  خداوند ماه مبارک رمضان را که ماه بهشتی است و روش غذا خوردن در آنجا صبح و شام است، برای آموزش زندگی در بهشت بايد در اين جهان تمرين و ممارست داشته باشيم تا در آن جهان دچار اشکال نشويم!

جواب سوال 4): اگر ما مسلمانان در اين زمينه تفکر می کرديم که به قرآن عمل می کرديم، نه به فرهنک عقب افتاده غرب! ممکن است فرهنگ غرب برای غربيها خوب باشد نه برای ما، در حالی که غربی ها هم انسان هستند و بنده خدا می باشند، ولی مسولين آن جا دوست دارند که اينگونه زندگی نمايند و احساس راحتی هم بکنند. ما که غربی نيستيم، بخاطر همين هم هست که اين فرهنگ برای ما فرهنگ منحطی است!

آيا تا کنون فکر کرده ايد که در ماه مبارک رمضان چه غذائی بايد تناول کرد يا خير؟
مگر خداوند سبحان در قرآن کريم برای ما انسان ها غذا تعيين نکرده است، که ما به اين نوع غذاها عادت کرده ايم؟
مگر الگوی ما مسلمان ها حضرت رسول اکرم در قرآن کريم نيست؟ اين مطلب را در سوره مبارک احزاب آيه 21 می فرمايد. آيا ما مسلمانان اينگونه عمل می کنيم؟ در تمام موارد آن حضرت را الگو قرار می دهيم يا خير؟
همچنين در سوره مبارک مومنون آيه (51) بيان بسيار تکان دهنده ای را خداوند سبحان می فرمايد: ای پيامبر از غذاهای پاک و طيب تناول کن و عمل صالح را انجام بده! جای بسی تعجب است که پيامبری که رحمه للعالمين است که در سوره مبارک انبيا ء آيه 107 بيان می کند. پيامبری که رحمه للعالمين است بايد در غذای خود دقت کند تا اعمالش زير سوال نرود، تکليف ما انسان های عادی که حکم امت را داريم چه می شود؟
آيا ما مسلمانان ايران به اين مساله توجهی داريم يا خير؟ هنگام افطار با رزق حسن افطار می کنيم يا با غذائی که ماهيت آن برای ما مشخص نيست؟!
خداوند تبارک و تعالی در قرآن کريم چهار خصوصيت را برای غذای انسان بيان کرده است از جمله: حلال، طيب، حرام و خبائث.، که بعنوان نمونه در سوره مبارک مائده آيه (5) ودر سوره بقره آيه 168 حلال و طيب را بيان می کند و در سوره اعراف آيه 157 خبائث را بر مسلمانان حرام می کند و همچنين در سوره مبارک انعام آيه 145 غذاهای حرام را گوشزد می کند. آيا ما مسلمانان به اين آيات گهر بار و نورانی و سرنوشت ساز توجهی داريم يا خير؟
اگر توجه داشتيم که پيامبر گرامی اسلام از ما امت به ظاهر مسلمان نزد خداوند رحمان و رحيم شکايت نمی کرد، اين مساله در سوره مبارک فرقان آيه 30 بوضوح بيان شده است که رسول گرامی اسلام می فرمايد: خداوندا اين امت من قرآن را کنار گذاشته و مهجور قرار دادند!!!
آيا می دانيد که خداوند تبارک و تعالی از روی لطف ماه مبارک را برای ما بندگان واجب کرده است؟ (بقره 185).
 تا خير کثير و برکت خود را از روی لطف و رحمت بر ما نازل کند، وظيفه ما بندگان از فرصت استفاده کردن است و الا ما که توانائی شکر گذاری را نداريم، ما که شناخت عظمت الهی را نداريم! چرا از اين فرصت طلائی استفاده نمی کنيم؟ چرا در قرآن تفکر و تدبر و تعقل نمی کنيم؟ چرا بنده شکم شده ايم؟ چرا بنده خدا نمی شويم؟ يازده ماه نعمت های خدا را استفاده    کرده ايد، چرا اين يک ماه را امساک نمی کنيد، بر عکس در اين يک ماه بيشتر حرص می زنيد و صف می ايستيد تا بيشتر اين خندق بلا را پر کنيد! چه خبر است؟!
شما که هر سال عيد، خانه تکانی می کنيد، خوب سالی يک بار هم درون خود را بتکان و زوائد را دور بريز!!!
با کنار گذاشتن قرآن روزه گرفتن به چه دردی می خورد، آيا هدف از روزه گرفتن گرسنگی کشيدن است يا انسان شدن و به قرآن عمل کردن است؟ کدام يکی است؟! در حقيقت روزه گرفتن تمرين زندگی در جهان آخرت است و آن را به کسی می دهند که به دستورات الهی توجه کرده و عمل کند، نه به کسی که دولا راست شود و گرسنگی را تحمل کند.
يکی ديگر از فرهنگ های غلط رايج بين ما مسلمان ها اين است که فقط و فقط سعی و تلاش می کنيم که حداقل روزانه در ماه مبارک رمضان يک جزء از قرآن را قرائت کنيم چون ثواب دارد! در اين شکی نيست آيا قرآن را به صرف قرائت اکتفا کردن دردی را دوا می کند يا خير؟ در قرآن کريم خداوند تبارک و تعالی سه کلمه را بيان کرده و تاکيد می کند از جمله: تفکر، تدبر و تعقل. شما هموطن عزيز به کدام يک از اين سه کلمه در ماه مبارک رمضان عمل می کنيد؟
خداوند سبحان در اين زمينه سخن شگفتی دارد که در سوره مبارک محمد آيه (24) چرا در قرآن تدبر نمی کنيد مگر بر قلب های شما قفل زده شده است!
در حالی که هموطنان عزيز قرآن کريم کتاب زندگی است و بسيار بسيار ساده است، اين مساله را خود قرآن در سوره مبارک قمر آيات (17)، (22)، (32) و (40) بيان می کند. بدرستي که ما (خداوند) قرآن را آسان کرديم چرا از آن پند نمی گيريد و استفاده نمی کنيد؟!
در حالی که خداوند سبحان در قرآن کريم سوره مبارک اسری آيه (9) قرآن را عامل هدايت و بشارت می داند. همچنين درسوره مبارک اسری آيه (82) قرآن را مايه شفاء و رحمت برای مومنان می داند و برای غير مومن عامل زيان و خسارت معرفی می کند! در سوره مبارک ابراهيم آيه (1) می فرمايد: قرآن کتابی است که آن را بسوی تو فرستاديم تا مردم را به اذن خداوند عزيز حميد از تاريکی ها بسوی نور هدايتشان کنی! ما مسلمانان جزء کدام گروه هستيم؟!
مسائل بسيار است و چند مورد را من باب تذکر عرض کردم که، همان طور که خداوند تبارک و تعالی در سوره مبارک ذاريات آيه (55) بيان شيوائی دارد که می فرمايد: مسائل را تذکر دهيcد که تذکر برای مومنين مفيد است!

غذای انسان در قرآن کريم
خداوند متعال در قرآن کريم برای بندگان خود از سر لطف نعمت های پاک و طيب خود را ارزانی داشته است.
چرا از نعمت های خوب خدا بهرمند نمی شويد؟ چرا اين همه به غذاهای غربی روی آورده ايد؟ مگر در قرآن کريم سوره مبارک مومنون آيه (51) مطالعه نکرديد که اعمال و کردار پيامبر اکرم در گرو غذائی است که می خورد!
پس شما چرا از او پيروی و اطاعت نمی کنيد؟ آيا تا کنون فکر کرده ايد که چرا ائمه اطهار صلوات الله عليهم قرآن ناطق هستند، برای اينکه از ضايعات و خبائث تناول نمی کنند و از پاکان قرآن هستند! خداوند اراده کرده است که پاک شوند! ما نبايد دنباله رو آنان شويم؟ اين مساله را می توانيد در سوره مبارک احزاب  آيه (33) مورد مطالعه قرار دهيد.
با توجه به قرآن کريم و استفاده از آن بصيرت ما باز خواهد شد و به حقايق آفرينش پی خواهيم برد.
خداوند رحمان و رحيم در قرآن کريم اين نوع مواد غذائی را برای انسان تعيين کرده اند که به اختصار بيان می شود.

1. مهمترين و بيشترين مواد غذائی انسان را گياه می شمارد. (بسياری از مواد غذائی).
2. دو آيه در مورد غذاهای در يائی بيان می کند. (سوره فاطر 12 و نحل 14).
3. گوشت قرمز که در اين مورد (6) آيه داريم. (سوره حج 28، 34 و 36) (يس 72) (غافر 79) (مومنون 21).

توجه: خداوند تبارک و تعالی بيشترين اهميت را به غذاهای گياهی در قرآن کريم اختصاص داده است، از جمله کرامت را به غذاهای گياهی داده، بعنوان مثال: سوره شعرا (آيه 7)، سوره لقمان (آيه 10)، سوره صافات آيه (42) و سوره دخان آيه (26).
اما اين نوع غذا ها را خداوند متعال به افراد خاصی عنايت می کند از جمله: سوره انفال آيه (4) غذائی که در بهشت به مومنين می دهند.سوره انفال آيه (74) غذائی است، به کسانی که در راه خدا تلاش و کوشش می کنند.سوره اسراء آيه (70) اين نوع غذا موجب کرامت انسانی می شود. سوره حج آيه (50) اين غذا را به کسانی می دهند که عمل صالحی را انجام می دهند.
توجه: خداوند در قرآن کريم به غذاهای حيوانی کرامتی را عنايت نفرموده اند!
اما غذاهای گوشتی (گوشت قرمز)، همان طور که بيان شد (6) آيه در اين مورد وجود دارد و بهتر است که به همين نسبت در غذای روزانه استفاده شود. بيش از (100) مورد آيه داريم که در باره غذاهای گياهی است.
همچنين خداوند رزق حسن را به گياهان نسبت داده و از آن ها تعريف و تمجيد می کند! آيا انصاف است که در ماه مبارک رمضان به جای اين که با زرق حسن افطار کنيم با موادی مانند: چای، زولبيا و باميه و امثال آن افطار می کنيم!
مگر بيان نکرديم که در ماه مبارک رمضان هدف تعالی انسان به سوی خداست، نه تنزل و هبوط به اسفل اسافلين، ممکن است خوانندگان گرامی از اين حرف ناراحت شوند، بنده عرض می کنم که تحمل داشته باشيد و ناراحت نشويد در ماه مهمانی خدا، انسان نبايد ناراحت شود به جای ناراحتی تفکر کنيد، همان گونه که خداوند تبارک و تعالی در قرآن کريم بارها بيان فرموده اند. مثالی از قرآن برای شما بياورم. سوره مبارک بقره آيه (35) گفتيم ای آدم خود و همسرت در اين باغ سکونت گيريد و ار هر کجای آن که می خواهيد بخوريد ولی به اين درخت نزديک نشويد که از ستمکاران خواهيد شد. مگر شما دوست عزيز بالاتر از حضرت آدم هستيد که ناراحت می شويد و با خوردن چنين غذاهای بی محتوائی به خود در اين ماه عزيز ظلم و ستم می کنيد، مهمتر اين که برای خوردن اين نوع مواد غذائی به صف ايستاده و می خوريد.
خداوند تبارک و تعالی در سوره مبارک بقره آيه (57) می فرمايد: هرکس غذای بد تناول کند به خويشتن ظلم کرده است. در همان سوره در آيه (61) می فرمايد: هرکس غذای پست تناول کند به ذلت و بدبختی دچار خواهد شد!!!
امروزه مگر حال روز ما مسلمانان غير از اين است! بيمارستان ها مملو از بيماران سرطانی است و بايد دست نياز بسوی اجانب دراز کنيم و عزت نفس خود را زير پا بگذاريم، امروز مگر غير از اين است؟!
مهمتر اين که امروزه شيادانی هم پيدا شده اند با اسامی فريبنده به عنوان در مانگر گه مانند زالو خون مردم را می مکند!
با استفاده از اين نوع غذاهای تبليغی در واقع خوردن (ضايعات) می شود حقايق قرآن را درک کرده و فهميد و توفيق آن را پيدا کرد که به آن عمل کنيم! زهی خيال باطل! تمام اين گرفتاری ها دوری از قرآن است و به جز اين نيست!
اهميت غذاهای گياهی همين که در سوره مبارک بقره آيه (126) حضرت ابراهيم (ع) می فرمايد: خداوندا شهر مکه را برای من امن گردان و رزق و روزی خانواده ام را از ثمرات (گياهان) قرار بده!
خداوند سبحان در سوره مبارک انعام آيه (99) می فرمايد: از آسمان آبی فرستاديم و انواع گياهان را رويانديم و انواع ميوه را به عمل آورديم، قطعاً در اين امر نشانه های بارزی است برای مومنين و متفکرين در آيات ديگر! (نحل 11).
خداوند متعال در سوره نحل آيه (67) می فرمايد: خرما و انگور رزق حسنی است که برای افرادی که دارای عقل و شعور هستند نشانه های بزرگی است.
خداوند سبحان در اين آيه و سوره با بندگان، برای استفاده از غذاهای حلال و طيب اتمام حجت می کند. مائده (88).
خداوند در اين آيه می فرمايد: اگر ايمان بخدا داريد از غذاهای حلال و طيب استفاده کنيد. آيا ايمان داريم؟!
حال چرا بيشتر غذاهای گياهی؟
چون انسان از هر چه که تغذيه نمايد همان می شود، يعنی خوی و خصلت همان را بخود می گيرد، چه بهتر که انسان لطافت گل و گياه را بخود گيرد و مانند آن لطيف و زيبا و دوست داشتنی شود و ضميری پاک و لطيف داشته باشد.
استفاده از غذاهای حلال و طيب موجب می شود که انسان با پاکی ها سنخيت پيدا کند و حقايق را بفهمد و به قرآن که حقايق محض است اشراف پيدا کند!
آيا تا بحال از خود پرسيده ايم که در طول عمرمان چقدر قرآن خوانده ايم و چقدر درک کرده ايم و فرهنگ قرآن به چه اندازه در زندگيمان حاکم شده است. آيا می توانيم بعنوان يک مسلمان ادعا کنيم که قرآن را فهميده ايم و به آن عمل  می کنيم، ضمناً همانطور که عرض کردم دولا و راست شدن و گرسنگی را تحمل کردن که مسلمانی نيست!
غذاهای گياهی موجب پيشگيری از بيماری ها خواهد شد، شما خواهر و برادر دينی با استفاده از اين نوع غذاها با يک تير به چند نشانه هدف گيری کرده و هدف را خواهيد زد. (توصيه قرآن کريم).
در ماه مبارک رمضان غذا چه بخوريم؟
همانطور که بيان شد، ماه رمضان تمرينی است برای زندگی در بهشت، پس مثل بهشتی ها هم بايد غذا خورد!
خداوند در سوره مبارک مريم (ع) آيه (62) می فرمايد: در آن جا سخن لغو و بيهوده ای را نمی شنويد، جز درود و سلام و روزی تان صبح و شام در آنجا آماده است.
پس بهتر است که ما هم در ماه مبارک رمضان به دو وعده اکتفا کنيم، سحر و افطار يعنی از اذان صبح تا اذان مغرب.

غذای سحر: بهتر است سحر کمی زودتر بيدار شويد و يک ليوان آب خنک ميل کنيد. حدود يک ربع بعد از غذاهای گياهی خام يا پخته استفاده کنيد. مانند: سالاد فصل + 2 قاشق غذاخوری جوانه گندم + ليمو ترش تازه و روغن زيتون و آن را خوب بجويد هر لقمه 40 تا 50 بار، سپس به مقدار کمی غذای پخته گياهی مانند: انواع پلو و خورشت گياهی به جای گوشت از قارچ استفاده شود.، 2 قاشق کمتر ميل شود بطوری که نيم ساعت قبل از اذان غذا خوردن تمام شود، يک دقيقه قبل از اذان يک ليوان آب ميل شود.  
غذائی ديگر: مقداری ميوه و مغز بادام خام و تعدادی انجير خشک خوب جويده شود و 1 تا 2 ليوان آب خنک نيز ميل شود.
تذکر مهم: اکثر روزه داران گرامی به خاطر اين که گرسنه نشوند ولع خوردن پيدا می کنند، در حالی که بدن انسان به اين همه غذا نياز ندارد! يکی از علت های پر خوری ترس از گرسنگی است، که خداوند در اين مورد بيان جالبی دارد که می فرمايد: سوره طه آيه (81) : از غذاهای حلال و طيب تناول کنيد ولی در آن زياده روی (پر خوری) نکنيد که مورد خشم و غضب الهی قرار خواهيد گرفت و به ورطه هلاکت خواهيد افتاد!!!
در اين ماه بايد کمی امساک کرد و با تقويت روح و روان می توان با حداقل غذا سير شد و به تفکرات و تحقيقات ادامه داد، ولی متاسفانه در اين ماه اکثريت مردم به مرغ و گوشت هجوم برده و معده های خود را انبار می کنند، در حالی که در ماه مبارک رمضان قضيه بايد عکس باشد.
در وقت سحر می توان با چند عدد خرما يا انجير و يک عدد ميوه روز را سپری کرد و در صورت استفاده از فرآورده های حيوانی به حداقل قناعت کرد.
مساله مهم: در اين ماه بهتر است که از عسل و ليمو ترش تاره و يخ استفاده کرد و از ماست و دوغ دوری کرد.
زيرا بهترين غذای مغز عسل بوده و می تواند به تفکر کمک کند ولی ماست فعاليت های مغزی را به حداقل می رساند.
مساله مهم: بهتر است که بعد ميل کردن سحری بخواب نرويد که عوارض بسيار بدی متوجه شما خواهد شد. در اين ماه سعی کنيد که بيشتر امساک کنيد تا پر خوری!

غذای افطار: بهترين غذای افطار شيرينی جات طبيعی است که خداوند متعال از آن ها بعنوان شفا و رزق حسن نام می برد! زيرا اگر بخواهيم به مساله علمی آن بپردازيم مساله بسيار جالب خواهد شد!
زندگی و حيات انسان و تصميم گيری وی با مغز می باشد، که غذای مغز گلوکز خالص است. خداوند متعال در رزق حسن اين نوع قند ها را قرار داده است که انسان مومن به زحمت نيفتد و بتواند براحتی راه حق و حقيقت را بپيمايد!
در ماه مبارک رمضان بيشترين چيزی که مصرف می شود قند است، زيرا بر اثر سوختن قند است که نيرو و انرژی توليد می شود، پس بهتر است که برای تجديد قوای از دست رفته از اين نوع غذاها استفاده کرد.
مساله مهم: اگر شما روزه دار گرامی در اين ماه از عسل استفاده کنيد، شگفتی خواهيد ديد و بهتر است که آن را بصورت شربت و با يک عدد ليمو ترش تازه و چند تکه يخ مورد استفاده قرار دهيد و يک  ليوان از آن را بمدت 3 تا 5 دقيقه مصرف نمائيد. جالب توجه اين که برای جذب قند عسل بدن آدمی نياز به انسولين ندارد.
ولی شما روزه دار گرامی برای افطار کردن روزه از باميه و زولبيا و چای شيرين و پنير و بيشتر از آش رشته و کشک استفاده می کنيد! چه خبر است؟ ماه امساک است و ماه مبارک، نه ماه حرام!
چند ساعتی که معده مشغول رتق وفتق امور بوده هنوز استراحت نکرده دوباره او را سرکار می گذاريد، انصاف داشته باشيد حداقل به اين اندام ظلم نکنيد و کمی استراحت به او بدهيد، خدا را خوش نمی آيد، باور کنيد.
روزه را با عسل و يا خرما و يا با انگور رسيده و شيرين افطار کنيد، نه با غذاهای مصيبت بار، به خود رحم کنيد!
حسن ماه مبارک اين است که از غذاهای مبارک استفاده کنيم (رزق حسن) و به کمترين بسنده کنييم و سعی کنيم که سالی يک ماه به سيستم گوارش استراحت بدهيم و با خدا و رسول و قرآن و ائمه باشيم، خداوند در معده های پر جائی ندارد، باور کنيد. هنوز غذا از گلو پائين نرفته چائی ليوان، ليوان ميل شده و بعد از آن سيگار دود می شود.

اما کسانی که به اين نوع تغذيه عادت ندارند می توانند به غذاهای زير اکتفا کنند.

1. حريره بادام با آرد برنج قهوه ای، که با عسل و يا با شيره انگور يا شيره خرما شيرين شده باشد.
2. نان. پنير گوسفندی بمقدار کم و سبزی خوردن و مغز گردوی سالم و چند عدد خرما و يا يک خوشه انگور رسيده و شيرين و مهمتر اين که لقمه را کوچک برداشته و خوب بجويد و از غذا خوردن لذت ببريد.
3. اکتفا به يک نوع غذا ی ساده، که بصورت بخار پز تهيه شده باشد، مانند انواع پلو ها و خورش ها.
4. کم خوردن و زياد جويدن انسان را از پر خوری نجات می دهد و او را پيوسته با نشاط و شاداب می کند.
5. بيائيد امسال با ماه مبارک خدا برخوردی قرآنی داشته باشيم و از غذاهای قرآنی استفاده کنيم.
6. برای اين ماه برنامه ريزی کنيم واز تمام نعمتهای خوب خدا استفاده بهينه ای داشته باشيم.
7. در طول ماه 3 بار از غذاهای گوشتی سالم استفاده کنيم، هر 10 روز يک بار.
8. در ماه مبارک 4 بار از غذاهای دريائی استفاده کنيم بصورت بخار پز، يعنی هفته ای يک بار.
9. ماه را به دو قسمت مساوی تقسيم کنيم و بطور متناوب يک روز در ميان غذای های خام و پخته ميل کنيم.
10. هر روز از ميوه جات و سبزيجات متنوع استفاده کنيم، تا نيازمنديهای بدن تامين شود.

عسل بابونه
براي التهاب مغز، احتقان ريوی، انواع ورمها، کاهش تب، ميگرن، سردرد، آرتروز، کاهش حساسيت، ضد درد، کاهش پزوريازيس، اسپوندليت آنکلوزان، دردهای دوران پريود، ناراحتيهای زنانه و يائسگی، آلرژی ها، فشار خون، دردهای استخوانی، آرام بخش، بر طرف کننده سرگيجه، سوء هاضمه، ضد اسپاسم، ناراحتی های کبد، ناراحتی های روده، درد و ورم مثانه، ورم طحال، معده درد، بی خوابی، ناراحتی های ريه، دفع کرم کدو در کودکان، سرما خوردگی، رماتيسم، غلظت خون، نفخ معده، ضد عفونی دهان و دندان، شستشو و پانسمان زخم ها، تقويت سيستم ايمنی بدن، تقويت مغز و حافظه، ترشح شير در خانم های شيرده، ورم پرستات، زخم های دهان و کوليت مفيد است.

عسل آفتاب گردان
مقوي، انرژی زا و تقويت حافظه، مدر و نرم کننده سينه، برای ناراحتي های برونش ها، ناراحتی های حنجره، صاف کردن صدا، ناراحتی های ريوی، برای تسکين سرفه و سرما خوردگی مفيد است. براي خنثي كردن سم مفيد است.

عسل جعفری
مقوی، انرژی زا و خواب آور، تقويت مغز و حافظه اخلاط لزج را قطع می کند، کاهش نفخ، مفيد برای گرفتگی عروق، قاعده آور، اشتها آور، برای ناراحتی های کبدی و طحال، برای ديابت بی مزه مفيد است. برای ناراحتی های روده مفيد است.

عسل آويشن
مقوی مغز و اعصاب و انرژی زا و تقويت حافظه، مفيد برای عادت های ماهيانه دردناک، برای دردهای شکمی و روده مفيد است، برای سرفه و گلو درد و برای ديابت بی مزه مفيد است، برای عفونت های عمومی بدن نافع است. برای پانسمان زخم های بستر نافع است.

عسل گون
مقوی مغز و اعصاب و انرژی زا و تقويت حافظه، براي كم خوني مفيد است، خواب آور، تقويت معده، ملين، مفيدبرای زخم های چشم و درد های چشم، ورم ملتحمه چشم، برای خشونت سينه و حلق و حنجره، مفيد برای گرفتگی صدا، تقويت روده، درد کليه، مثانه، مجاری ادراری.

عسل سياه دانه
مقوی مغزو اعصاب و تقويت حافظه و خواب آور، ازدياد شير، مفيد برای کليه بيماری ها، باد شکن،  قاعده آور، سر درد، رماتيسم، مفيد برای ضعف بدن، رفع مسموميت های خون، کبد، تهوع، شکم درد، يبوست، تقويت زنان زائو، برطرف کننده رطوبت های موجود در بدن، اعتدال دادن اخلاط بدن، اخلاط غليظ را رقيق می کند، مفيد برای ديابت بی مزه، مفيد برای انواع قولنج، ناراحتی های تنفسی، درخشان کردن رنگ و رو، مفيد برای سنگ کليه، مثانه، و سيستم اورولوژی و دردهای رحمی.

عسل کنار
مقوی و انرژی زا بوده و فعال کننده حافظه و رشد کودکان مسهل صفرا، حرارت بدن را فرو می نشاند، موثر و باز کننده گرفتگی هاست، کرم معده و روده را از بين می برد
، مفيد برای گرم مزاجان، برای ناراحتی ها و زخم  روده و تب مفيد است، برای آبله و سرخجه و عطش مفيد است. برای سستی اعضا مفيد است، تقويت مو، جلو گيری از ريزش مو مفيد است، تقويت اعصاب، تحليل ورم های گرم،

عسل مرکبات
تقويت حافظه و انرژی زا، مقوی معده، باد شکن، مفيد برای کمبود ويتامين (سی) ضد تهوع و سم، نرم کننده سينه، برای سرما خوردگی، کاهش ورم های بدن، ضد عفونی کننده، تصفيه خون، اشتها آور، ناراحتی های صفرا، مسکن، مفيد برای  سکسکه، کرم های روده، مفيد برای سرطان های معده.ازدياد متابوليسم پايه، پيشگيری از انواع سرطان ها، کاهش کلسترول، ضد باکتری و قارچ.

عسل يونجه
مقوی مغز و اعصاب بوده و حافظه را افزايش می دهد، شامل بيشترين ويتامين های (A ) و (K )  را دارد و برای افرادی که خون ماغ می شوند بسيار نافع است. اين عسل بسيار خوش عطر و طعم  ميباشد. ملين و خون ساز است، بند آورنده خون روی است. تحليل برنده ورم های بدن می باشد.مفيد برای اختلالات عادت ماهيانه خانم می باشد.برای افرادی که دچار لرزش های اندام شده اند مفيد است. نشاط آور بوده و به انسان آرامش می دهد.

عسل اقاقيا
مقوی و انرژی زا و تقويت حافظه، نشاط آور و بسيار معطر می باشد. مفيد برای ناراحتی های صفرا، ملين وخواب آور است، مفيد برای کم خونی است، مفيد برای عفونت های خانم ها، هم چنين مفيد برای ناراحتی های چشمی، مفيد برای رشد کودکان و آرام بخش برای بزرگ سالان است. اگر با سيب مصرف شود بهترين آنتی بيوتيک است و مفيد برای سرما خوردگی.

عسل گشنيز
معطر، مقوی، اشتها آور، مقوی معده، رفع سوء هاضمه، باد شکن، نرم کننده سينه، مفيد برای تب، مفيد برای بيماری های عفونی مانند : سرخک و آبله، مفيد برای سرفه و سرما خوردگی، مسکن و آرام بخش، دفع سموم بدن، خواب آور، مفيد برای زکام و اسپاسم ماهيچه ای، شير افزا، مفيد برای تب های رماتيسمی، خواب آور، مفيد برای آفت دهان، تقويت لثه، تنگی نفس، مسکن صفرا، ضد سرطان، مفرح، مقوی قلب و مغز، اسپرم، ناراحتی روده و حافطه.

بار خدايا،اندکی از بسيار را از تو خواستارم، با اينکه نياز من به آن بزرگ است و بی نيازی تو از آن قديم است ؛ و آن نزد من بسيار است و در نظر تو آسان است و اندک. 

بار خدايا، همانا که بخشش تو، از گناه من و گذشت تو، از خطای من و چشمپوشی تو، از ستم و پرده پوشی تو ،بر کار زشت من و بردباری تو، از جرم فراوان من - هر جا که به سهو باشد يا به عمد – مرا به طمع درانداخت تا چيزی را که شايستگی آن ندارم از تو مسئلت کنم ؛ چيزی را که از سر رحمت روزی من کردی و از قدرت خود بر من نماياندی و از برآوردن خود به من شناساندی. پس چنان شدم که به آسودگی خاطر تو را می خوانم و با حال انس به تو - نه با حال ترس يا خوف - زير راهنمايی توبه  سوی تو می آيم. پس اگر آن آرزو دير برآيد از سر نادانی از تو گله کردم و بسا که آنچه از من به تاخير افتد به خير من باشد ؛چه، تو بر پايان کارها آگهی و من چون تو مولايی کريم نديده ام که بر بنده ايی لئيم چون من شکيباتر از من باشد.

ای پروردگار،هماناکه تو مرا می خوانی و من از تو روی می گردانم،توبامن دوستی میکنی ومن با تو کینه ورزی می کنم،توبا من مهر می ورزی و من از تو نمی پذیرم.هماناکه نسبت به تو زبان درازی کردم و این حال ترا از رحمت آوردن به من و احسان کردن به من و تفضل به من از روی جودو کرمت باز نمی دارد.پس به بنده نادانت رحمت آور وبا فضل و احسانت بر او ببخش.همانا که تو بخشنده و کریمی.

ز لیلی من شنیدم یا علی گفت 

به مجنون هم رسیدم یا علی گفت 

مگر این وادی دارالجنون است 

که هر دیوانه دیدم یا علی گفت 

نسیمی غنچه ای را ناز میکرد

به گوش غنچه کم کم یا علی گفت 

چمن با ریزش باران رحمت 

دعایی کرد و او هم یا علی گفت 

یقین پروردگار افرینش 

به موجودات عالم یا علی گفت 

خمیر خاک ادم را سرشتند 

چو بر میخاست ادم یا علی گفت 

مگر خیبر ز جایش کنده میشد 

یقین انجا علی هم یا علی گفت 

علی را ضربتی کاری نمیشد 

گمانم ابن ملجم یا علی گفت

نشريه «گلوبال پی‌پل» وابسته به روزنامه چينی‌‌زبان «گلوبال تايمز» با اشاره به محبوبيت مقام معظم رهبری در جهان اسلام، از ايشان به عنوان تنها رهبری كه جرئت رويارويی و مبارزه با آمريكا را دارد، نام برده است...
از حضرت آيت‌الله خامنه‌ای به عنوان رهبری كه از بطن مردم برخاسته و نقطه‌ای در مركز شهر تهران را برای زندگی و اقامت دائم خود برگزيده ياد شده و اين مسايل را به عنوان نشانه‌هايی از مردمی بودن و علاقه اقشار مختلف مردم به ايشان دانسته است...
با وجود اين كه اختيارات وسيع قانونی در دست آيت‌الله خامنه‌ای به عنوان شخص اول كشور وجود دارد، اما ايشان از دخالت مستقيم در اداره امور كشور پرهيز كرده و فقط در زمان لازم و حساس وارد صحنه شده‌اند و به حل و فصل مشكلات می‌پردازند...
اين نشريه كه هر دو هفته يكبار، يكی از شخصيت‌های برجسته جهانی را معرفی می‌كند، شماره اخير خود را به معرفی شخصيت، سوابق و فعاليت‌های سياسی - اجتماعی حضرت آيت‌الله خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب اسلامی اختصاص داده است.

در اين نشريه كه عكس روی جلد آن تصوير بزرگی از مقام معظم رهبری و در حاشيه آن تصوير رييس جمهوری اسلامی ايران و شماری از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را نشان می‌دهد،9 مقاله درباره زندگانی سياسی - اجتماعی مقام معظم رهبری، پرونده هسته‌ای ايران، روابط ايران و آمريكا و چالش‌های ايران و غرب منتشر شده است.

دو هفته‌نامه مذكور 15صفحه از 80 صفحه تمام رنگی خود را به درج مطالب مذكور درباه مقام معظم رهبری و مسايل مختلف ايران به ويژه مسئله هسته‌ای و چالش ميان ايران و غرب اختصاص داده است.

در اين مجموعه، عكس‌هايی از مقام معظم رهبری در دوران نوجوانی و در مقام امامت جمعه تهران، رياست جمهوری، رهبری و سخنرانی ايشان در اجتماع هزاران نفر از مردم ايران منعكس شده است.

در بخشی از اين مجموعه مقالات، از حضرت آيت‌الله خامنه‌ای به عنوان رهبری كه از بطن مردم برخاسته و نقطه‌ای در مركز شهر تهران را برای زندگی و اقامت دائم خود برگزيده ياد شده و اين مسايل را به عنوان نشانه‌هايی از مردمی بودن و علاقه اقشار مختلف مردم به ايشان دانسته است.

بخشی از اين مقاله به شرح تاريخ و محل ولادت مقام معظم رهبری و سپری شدن دوران كودكی و نوجوانی و تحصيل معظم‌له اختصاص يافته است.

نويسنده اين مقاله در بخشی از اين نوشتار درباره پدر مقام معظم رهبری می‌نويسد: پدر ايشان در كاشتن بذر مخالفت با حضور و نفوذ خارجيان در امور ايران به ويژه در صنعت نفت، نقش موثری داشته است.

دو هفته«گلوبال پی‌پل» در ادامه اين مقاله، همچنين به مبارزات سياسی حضرت آيت‌الله خامنه‌ای و آغاز فعاليت‌های سياسی ايشان در معيت امام خمينی (ره) و چندين بار دستگيری و شكنجه ايشان توسط ماموران ساواك در رژيم ستمشاهی اشاره كرده است.

اين نشريه چينی به نقش محوری مقام معظم رهبری در حل اختلافات ميان گروهی، جناحی و حفظ وحدت و ثبات در صحنه سياسی ايران اشاره كرده و از ايشان به عنوان سمبل و عامل وحدت ملی، ثبات سياسی و امنيت كشور نام برده است.

اين نشريه افزوده است: با وجود اين كه اختيارات وسيع قانونی در دست آيت‌الله خامنه‌ای به عنوان شخص اول كشور وجود دارد اما ايشان از دخالت مستقيم در اداره امور كشور پرهيز كرده و فقط در زمان لازم و حساس وارد صحنه شده‌اند و به حل و فصل مشكلات می‌پردازند.

در بخش ديگری از گزارش اين نشريه چينی، به خصوصيات اخلاقی و منش حضرت آيت‌الله خامنه‌ای و اهميت و احترامی كه مردم ايران برای ايشان قايل هستند و نفوذ كلامی كه معظم‌له در ميان مردم دارند، اشاره شده است.

در اين مقاله همچنين اشاره‌ای به زندگی خصوصی مقام معظم رهبری شده و مطالبی درباره تعداد فرزندان ايشان و سمت‌های آنان منتشر كرده است.

اين مقاله همچنين به اختلافات ايران و آمريكا اشاره و يادآوری می‌كند، مخالفت ايران با نظام تك قطبی به رهبری آمريكا از جمله اختلافات تهران - واشنگتن است.

نشريه چينی با اشاره به فشارهای غرب درباره مسئله هسته‌ای ايران و مسايلی كه ايران در اين زمينه پيش‌رو دارد، می‌افزايد: به اعتقاد مردم ايران، نظام جمهوری اسلامی به سلامت از چالش‌های پيش‌رو، تحت رهبری و تجربه (حضرت) آيت‌الله خامنه‌ای گذر خواهد كرد.

الحمد لله اهل الحمد و ماواه، و له اوكد الحمد و احلاه و اسرع الحمد و اسراه و اطهر الحمد و اسماه و اكرم الحمد و اولاه، الحمد لله الملك الملك المحمود و المالك الود مصور كل مولود و مال كل مطرود، ساطح المهاد و موطد الاطواد و مرسل الامطار و مسهل الاوطار، عالم الاسرار و مدركها و مدمر الا ملاك و مهلكها و مكور الدهور و مكررها و مورد الامور و مصدرها، عم سماحه و كمل ركامه و همل، و طاوع السوال و الامل، و اوسع الرمل و ارمل، احمده حمدا ممدودا و اوحده كما وحد الاواه، و هو الله لا اله للامم سواه و لاصادع لما عدله و سواه...

حمد و ثناء خداوندى را كه اهل حمد بوده و جايگه آن مختص او مى باشد و برترين و شيرين ترين و سريع ترين و گسترده ترين و پاكترين و بالاترين و گرامى ترين و سزاوارترين حمدها بر ذات او باد. سپاس خداوندى را كه پادشاهى است مورد ستايش و مالكى است بسيار مهربان و با محبت، هر مولودى را صورت مى بخشد و هر طرد شده اى را ملجا و پناهگاه است، گستراننده دشت ها و صحراها و برپا كننده كوهها و بلندى ها است، فرو فرستنده بارانها و آسان كننده مشكلات و نيازها است، عالم و دانا به همه اسرار و درهم كوبنده و نابود كننده همه پادشاهان است، روزگاران را به سرانجام رسانده و آنان را مجددا به عرصه وجود مى آورد و مرجع و مصدر همه امور اوست، جود و عطايش د همه چيز را رد برگرفته و ابر بخشش او، با كمال ريزش، همگان را فرا گرفته است، خواسته ها و اميدهاى بندگان را برآورده نمود و به ريگزاران افزونى و توسعه بخشيده است.

حمد و ستايش مى كنم او را، حمد و ستايشى بى انتها، و يگانه اش د مى شمارم همانگونه كه بنده دعا كننده گريان، او را يگانه مى شمارد و اوست خداوندى كه امتها را خدايى جز او نيست، و كسى نيست كه آنچه را كه او بر پا و تنظيم كرده درهم فرو ريزد... [ سفينة البحار، ج 1، ص 397]

يكى از شخصيتهاى برجسته انگليسى است كه اسلام آوردنش مورد توجه تمام محافل علمى و روشنفكر قرار گرفت.مخبر روزنامه ديلى ميل لندن بااو تماس گرفت و علت مسلمان شدنش را ازوى پرسيد. لرد در پاسخ گفت: بيش از هر چيز ابراز دشمنى كيش مسيحى نسبت به ساير مذاهب مسبب تغيير آئين من شده است. شما هرگز از يك نفر مسلمان نمى شنويد كه چيزى را كه مسيحيان در باره اديان ديگر مى گويند، او هم در باره ساير مذاهب بگويد البته ممكن است كه آنها از اينكه ديگران مسلمان نيستند خيلى غمگين باشند. پاكى و سادگى دين اسلام و آلوده نبودن آن به مطالب سرّى و سحرآميز و حقيقت روشن آن سبب شد كه به طرف اسلام بروم. مهربانى و صداقت مسلمانان نيز خيلى بيشتر از چيزهايى است كه در اين باره ميان مسيحيان ديده ام يك نفر مسيحى معمولى ممكن است روز يكشنبه اعمال مذهبى را به عنوان يك عادتِ قابل احترام بجا آورد. اما همين كه يكشنبه تمام شد. مذهب را تا هفته ديگر كنار مى گذارد اما بر عكس مسلمانان هيچ تفاوتى بين يكشنبه و سايرروزهاى نمى گذارند و دائم در فكر اين هستند كه براى خدمت در راه خدا چه كارى انجام دهند.

منبع: http://www.al-shia.com

پروفسور هانرى كربن شرق شناس مشهور فرانسوى از جمله اروپائيانى است كه در طى زندگى خود با حكمت شرقى آشنا شد، و به دنبال مطالعات و تحقيقات چند ساله خود به اسلام و ائمه اطهار(عليهم السلام ) تمايل قلبى و يقين عينى و عقلانى پيدا كرد. وى پس از چندى كه با حكمت اشراق سهروردى آشنا شد توجه ويژه اى به ايران شيعى پيدا نمود چنان كه از غرب و هاديگر و استاد خود لويى ماسينيون دور شد . هانرى كربن در سال 1945 به ايران آمد، او به علت علاقه وافر خود به حكمت و عرفان ايرانى به تأسيس بخش ايرانشناسى فرانسه در مركز انجمن ايران و فرانسه پرداخت، هدف وى از ايجاد چنين مركزى انتقال ميراث عرفانى ايرانى به تمام علاقه مندان در غرب بود، وى در طى سالهايى كه در ايران به سر مى برد با انديشمندان شيعه به بحث و تبادل آراء و نظرات پرداخت و در 1324 هـ ش به دين مبين اسلام گرويده، شيعه اثنى عشرى را پذيرفته و از جمله نجات يافتگان شد.

منبع:  http://www.al-shia.com

 http://www.kelisa-masjed.blogfa.com

پیتر شوت (Peter Schütt) شاعر و گزارش‌گر متولد ۱۹۳۹ آلمان، سال ۱۹۶۷ با درجه‌ی دکترای فلسفه از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. وی از بنیان‌گذاران حزب کمونیست آلمان است. تمام آثار او در خدمت ایدئولوژی کمونیسم بوده، به گونه‌ای که برخی رسانه‌های آلمانی او را «شاعر درباری» حزب می‌خواندند.

او در سال ۱۹۸۸ از حزب بیرون آمد و با نوشتن کتاب و مقاله‌های انتقادی، از گذشته‌اش فاصله گرفت. در سال ۱۹۸۷ با زنی ایرانی ازدواج کرد و در سال ۱۹۹۰ به دین اسلام و مذهب شیعه گروید و در سال ۱۹۹۶ به حج رفت.

شوت در مقاله‌ای در روزنامه‌ی دی‌‌ولت روز دهم سپتامبر، علت مسلمان شدن‌اش را نوشته است. به علت طولانی بودن متن مقاله در زبان آلمانی، ترجمه‌ی کوتاه شده‌ی آن را که شامل رئوس گفته‌های او در مقاله‌ی یاد شده است، در زیر می‌خوانید.

پیتر شوت (عکس از روزنامه دی‌ولت)

جذابیت اسلام در دوران کودکی و جوانی من

من نه مسلمان‌زاده‌ام و نه به طور ناگهانی با اسلام مواجه شده‌ام. بیش از نیمی از عمرم را در جستجوی دینی واقعی بوده‌ام. فقط یک بار در زندگی دینم را عوض کرده‌ام. در ۱۹ سالگی برای این که از تنگنای لوتری خانه‌ی پدری فرارکنم، کاتولیک شدم و ۳۰ سال بعد، اعتقادم به اسلام را اعلام کردم.

اسلام از دوران کودکی برایم جذابیت داشت. در سال‌های پس از جنگ، منطقه‌ی ما در اشغال نیروهای انگلیسی بود. در روستای ما شش سرباز هندی مسلمان با عمامه، نماینده‌ی این قدرت بودند. آن‌ها در رستوران روستا اسکان داده شدند و ما بچه‌ها را به طرز غریبی جلب می‌کردند. به ما خرما و انجیر می‌دادند و وقتی مراسم عبادی به جا می‌آوردند، اجازه می‌دادند که تماشای‌شان کنیم. به این ترتیب مراسم عبادی اسلامی خیلی زود در ذهنم حک شد.

کارستن نیبور، که گوته او را «نخستین حاجی آلمانی» خوانده است، ۲۰۰ سال پیش به کشورهای عربی سفر و به عنوان نخستین آلمانی، توصیف دقیقی از اماکن مقدس در مکه و مدینه منتشر کرده بود. در کلیسایی که نزدیک روستای ما قرار داشت، بخش‌هایی از این گزارش موجود بود که پاسخی شد به قلب جوان و کنجکاو من و نخستین جهت‌دهنده‌ی سفر درونی‌ام.

در دروان تحصیلات دانشگاهی‌ هم با اسلام تماس پیداکردم. تز دکترایم را درباره‌ی نمایش‌نامه‌های عصر باروک نوشته‌ی آندره‌آس گریفوس نوشته‌ام. یکی از این نمایش‌نامه‌ها «کاتارینای گرجستانی» است و نیمی‌ از آن، در اصفهان می‌گذرد. طرف مقابل کاتارینا، شاه عباس است. او می‌کوشد با حیله و وعده و وعید، کاتارینا را به حرمسرایش بکشاند. آثار گریفیوس بهانه‌ای شد تا به طور اساسی به هنر و فرهنگ شرق اسلامی بپردازم.

از زندگی در خوابگاه دانشجویی بین‌المللی در هامبورگ بهره‌ها‌ی روشنفکرانه و معنوی بسیار برده‌ام. چهار سال، دیوار به دیوار دانشجویان ایرانی، مصری و نیجریه‌ای بودم. شب و روز با هم بحث می‌کردیم؛ آن هم نه فقط درباره‌ی مسایل عقیدتی. در کتابخانه‌ی خوابگاه به طور منظم با مسیحی‌ها، یهودی‌ها و مسلمانان بحث‌های دینی داشتیم. آن وقت‌ها اسلام برای من در وحله‌ی اول تئوری رهایی‌بخش خلق‌های جهان سوم بود.

همیشه این را به سکوت برگزار می‌کنند که آمدن شاه در بهار ۱۹۶۷ به آلمان نه تنها محرک اصلی جنبش دانشجویی بود، بلکه محرک نخستین مناقشات روشنفکری درباره‌ی اسلام در آلمان نیز شد. در برنامه‌هایی که بهمن نیرومند، تقریباْ در تمام دانشگاه‌ها راه می‌انداخت، همیشه این مسأله مورد بحث بود که آیا انقلاب یا اسلام، ایران و دیگر کشورهای در حال توسعه را از فقر رهایی می‌بخشد یا نه.

اشتباهات گذشته

پس از پایان یافتن جنبش دانشجویی به حزب کمونیست آلمان پیوستم که طرفدار مسکو بود. به عنوان عضو حزب و هیأت اجرایی آن، مرتکب این اشتباه شده بودم که اسلام و سوسیالیسم مثل دو روی یک سکه متعلق به یکدیگرند: سوسيالیسم راه عدالت روی زمین را نشان می‌دهد و اسلام راه عدالت الهی را. مهمان مفتی تاشکند، بالاترین نماینده‌ی اسلام در اتحاد جماهیر شوروی بودم. با جان و دل به آموزش‌های والای او درباره‌ی علم اخلاق اسلامی گوش می‌دادم و نمی‌خواستم باورکنم که او کارش را به سفارش «کا.گ.ب» انجام می‌دهد.

در کتابم «به سوی سیبری» توصیف کردم که اسلام و کمونیسم چگونه در آسیای میانه که تحت سلطه‌ی اتحاد شوروی بودند، یکدیگر را به نحو احسن تکمیل می‌کنند. در کنفرانسی در انستیتوی شرق‌شناسی هامبورگ درباره‌ی خاورمیانه، برای اولین بار با «آنه‌ماریه شیمل» آشنا شدم. مدتی طولانی به جلد کتابم که داس و چکش روی آن می‌درخشید، نگاه کرد و بعد گفت: «لطفاْ چکش را بردارید. می‌ماند فقط داس، که آن هم تبدیل به هلال ماه می‌شود و راه به اسلام را به شما نشان خواهد داد.» این پیشنهاد را با جان و دل پذیرفتم و از آن پس همیشه از او چاره‌جویی می‌کردم. کتاب‌هایش در مورد اسلام برای من راه‌گشا شد.

سال ۱۹۸۷ به عنوان کسی که در جستجوی اسلام است، به ایران دعوت شدم. تأثیر این سفر روی من مخرب بود. چند سالی دیگر نیاز داشتم تا بتوانم در سال ۱۹۹۱ به طور قطعی مسلمان بشوم، نه به خاطر (آیت‌الله) خمینی، بلکه با وجود او.

تجزیه و تحلیل دقیق دین

مرکز اسلامی هامبورگ از همان روزهای اول انقلاب اسلامی، حتی قبل از عضویت رسمی در گروه، نقطه‌ی عزیمت مهمی برای من شده بود.

امروز بیش از یک و نيم دهه است که عضو انجمن مسلمانان آلمانی‌زبان هستم که سال ۱۹۶۷ توسط مهدی رضوی تأسیس شد. جمعی هستیم که بعدازظهر شنبه‌ها دور هم جمع می‌شویم. به کسی برای عوض کردن مذهب فشار نمی‌آوریم. بلکه برعکس، آن‌هایی که سر راهمان سبز می‌شوند و فوراْ دین‌شان را عوض می‌کنند، از نظر ما مشکوک‌اند. تجربه نشان می‌دهد که ماندگار نیستند. این‌ها چیز زیادی از اسلام و قرآن نمی‌دانند و اغلب تصورشان کاملاْ غلط است.

رضوی در سال ۱۹۶۷ تفسیر سوره‌ی اول را شروع کرد و حلیمه کرآوزن که دو سال پیش جانشین‌اش شد، حالا به سوره‌ی ۴۱ رسیده است. مسلمان شدن، روی کاغذ کار سختی نیست. فقط باید در برابر شاهد، شهادت بدهی. اما یک‌روزه نمی‌شود مسلمان واقعی شد. برای این‌که با جان و دل مسلمانی تسلیم اراداه‌ی الهی بشوی، به چیزی بیش‌تر از حرف خالی نیاز داری.

منبع: http://www.rahyaftegan.com

نويسنده: ناتاشا - کلي مترجم: حميد - پشتوان از كودكي با اعتقاد به خداوند بزرگ شدم. تقريباً هر يكشنبه به كليسا و به مدرسه‌ي انجيل مي‌رفتم و در گروه سرود كليسا سرود مي‌خواندم. اما هرگز مذهب بخش مهمي از زندگيم نبود. در زندگي‌ام لحظاتي وجود داشت كه خود را به خداوند نزديك حس مي‌كردم.

اغلب در لحظات نااميدي با او رازونياز مي‌كردم و راهنمايي و شكيبايي مي‌طلبيدم. يا در لحظات نياز، براي آرزويي كه داشتم دعا مي‌كردم. اما خيلي زود دريافتم هنگامي كه براي گرفتن حاجتي به خداوند التماس نمي‌كردم، اين احساس نزديكي از بين مي‌رفت. دريافتم با وجود اعتقادم، يقين ندارم.

گمان مي‌كردم دنيا ميدان بازي است و در آن خداوند گاه‌گاهي هركاري كه دلش بخواهد انجام مي‌دهد. او به مردم وحي (الهام) كرده بود و آنها انجيل را نوشتند و تا حدي قادر بودند كه به آن ايمان پيدا كنند.

ضمن اينكه بزرگ‌تر مي‌شدم و نسبت به جهان آگاه‌تر، بيشتر به خداوند اعتقاد پيدا مي‌كردم. معتقد بودم كه بايد خداوندي وجود داشته باشد تا به اين دنياي آشفته نظمي بدهد. اگر آفريدگاري وجود نداشت، دنيا، هزاران سال پيش در نهايت بي‌نظمي به پايان مي‌رسيد. باور به اينكه نيرويي وراي طبيعت، انسان را نگهداري و راهنمايي مي‌كند برايم تسلي‌بخش بود.

معمولاً فرزندان يك خانواده دين را از طريق والدين مي‌پذيرند، من هم يكي از آنها بودم. دوازده سال داشتم كه بر آن شدم درباره‌ي معنويت [در وجودم] به تفصيل به تفكر بپردازم. مي‌دانستم جاي چيزي به نام «ايمان» در زندگي‌ام خالي است. گاه نااميدي و نياز با كسي راز و نياز مي‌كردم كه Lord خطاب مي‌شد. اما نمي‌دانستم او واقعاً كيست. يك بار از مادرم پرسيدم كه من بايد با عيسي رازونياز كنم يا با خدا؟ و از آنجا كه شكي در نادرستي پاسخ مادر نداشتم، پذيرفتم كه بايد عيسي را مورد خطاب قرار دهم و او را مسوول همه‌ي اتفاق‌هاي خوب مي‌دانستم.

شنيده‌ام نمي‌توان دين را اثبات كرد. من و دوستانم چندين بار امتحان كرديم. غالباً با دوستانم بحث‌هايي راجع به مسيحيت پروتستان، كاتوليك و يهوديت داشتيم. در اين بحث‌ها، من بيشتر و بيشتر در درون خود كاوش مي‌كردم و نهايتاً تصميم گرفتم كاري براي اين احساس پوچي بكنم. به اين ترتيب در سن سيزده سالگي جست‌وجو براي حقيقت را آغاز كردم.

بشر همواره در پي دانش يا حقيقت است. جست‌وجوي من براي حقيقت نمي‌توانست دانش‌جويي جدي تلقي شود. به بحث‌هاي ديني ادامه دادم و انجيل را بيشتر از گذشته مطالعه كردم. اما بيش از آنچه مي‌دانستم دستگيرم نشد.

در طول اين مدت مادرم متوجه رفتارم بود و از اين به بعد من در يك «دوره مذهبي» بوده‌ام. رفتارم به دور از يك دوره‌ي گذرا بود. من صرفاً هرآنچه را كه جديد مي‌آموختم به خانواده‌ام انتقال مي‌دادم. درباره‌ي اعتقادات (باورها)، عادات مذهبي و تعاليم مسيحيت و همچنين اندكي درباره‌ي اعتقادات و عادات يهوديت چيزهايي فراگرفتم.

در چند ماه آغازين جست‌وجويم، دريافتم اعتقاد به مسيحيت يعني باور به اين نكته كه من محكوم به جهنم هستم. حتي بدون در نظر گرفتن گناهان گذشته‌ام، به گفته‌ي اسقف‌هاي جنوبي [Southern Ministery ] من در حال گذر از «جاده‌ي يك‌طرفه‌ي منتهي به جهنم» بودم.

نمي‌تواستم تمام تعاليم دين مسيح را بپذيرم، هرچند تمام تلاش خود را مي‌كردم. دفعات بسياري را به ياد مي‌آورم كه در كليسا و در حال جنگيدن با خودم بودم، زماني كه مشغول Coll to discipline بوديم. به من گفته شده بود كه تنها با اقرار به اين كه «عيسي Lord و حافظ من است» زندگي در بهشت را تضمين خواهم كرد. من هيچ‌گاه به آغوش باز كشيش [كه در انتهاي راهرو انتظارم را مي‌كشيد] پناه نبردم و اين بي‌رغبتي مرا بيشتر از رفتن به جهنم مي‌ترساند. در اين مدت چنان آشفته بودم كه كابوس‌هاي هراس‌انگيز مي‌ديدم و احساس مي‌كردم در تمام دنيا تنها هستم.

اما نه تنها «باور» نداشتم بلكه كه سؤال‌هاي بسياري در ذهن داشتم و آنها را به هر مسيحي دانايي كه مي‌يافتم عرضه مي‌كردم و هرگز جواب راضي‌كننده‌اي دريافت نمي‌كردم. در پاسخ چيزهايي مي‌شنيدم كه مرا بيشتر آشفته مي‌ساخت. به من مي‌گفتند كه سعي دارم خداوند را با منطق اثبات كنم، در صورتي كه اگر ايمان داشتم، مي‌توانستم به سادگي باور كنم كه به بهشت خواهم رفت. اين همان مشكل من بود: من ايمان نداشتم، باور نداشتم.

من به چيزي واقعاً اعتقاد نداشتم. فقط باور داشتم كه خدايي وجود دارد و پسري دارد به نام عيسي كه براي حفظ بشريت فرستاده شده، همين! با اين وجود سؤالات و استدلالم فراتر از اعتقاداتم بودند. [سؤالاتم بر اعتقاداتم پيشي مي‌گرفت].

سؤال‌ها همچنان ادامه يافتند و سرگشتگي‌ام بيشتر شد. پانزده سال، بي‌دليل [كوركورانه] پيرو ديني بودم فقط به اين خاطر كه والدينم پيرو آن دين بودند.

چيزي در زندگي‌ام روي داده بود كه اندك اعتقادم را به صفر رسانده بود. جست‌وجويم به بن‌بست رسيده بود. من ديگر در درون خود به جست‌وجوي انجيل يا كليسا نبودم. براي مدتي از جست‌وجو دست كشيدم. به شخصي تندمزاج و نااميد تبديل شده بودم، تا اينكه يكي روز يكي از دوستانم كتابي با نام «گفت‌وگوي مسلمان ـ مسيحي» به من داد.

كتاب را گرفتم و شروع به خواندن كردم. شرمگينم از اين كه بگويم در مدت جست‌وجو براي حقيقت هرگز به مذهب ديگري فكر نكرده بودم. مسيحيت تمام چيزي بود كه مي‌دانستم و هيچگاه به اين فكر نكرده بودم كه اين دين را كنار بگذارم. چيز زيادي درباره‌ي اسلام نمي‌دانستم، درواقع تمام دانسته هايم محدود به برداشت‌هاي غلط و تصورات قالبي مي‌شد. اين كتاب باعث شگفتي‌ام شد. فهميدم كه تنها كسي نيستم كه معتقد است تنها يك خدا وجود دارد. كتاب‌هاي بيشتري تقاضا كردم، به علاوه جزوه‌هاي راهنماي خوبي دريافت كردم.

ازجنبه‌ي روشنفكرانه‌اي اسلام را شناختم. دوست نزديكي داشتم كه مسلمان بود و من اغلب از او درباره‌ي واجبات ديني مسلمانان مي‌پرسيدم. هيچگاه اسلام را به عنوان دين خودم تصور نمي‌كردم، عوامل بسياري باعث دوري من از اسلام مي‌شد. دو ماه بود كه درباره‌ي اسلام مطالعه مي‌كردم، در همين اثنا ماه رمضان فرارسيد. هرگاه برايم مقدور بود، جمعه‌ها به جمعيت مسلمانان محلي مي‌پيوستم كه براي افطار و قرائت قرآن دور هم گرد مي‌آمدند. سؤال‌هايي كه در ذهن داشتم از دختران مسلمان مي‌پرسيدم. از ديدن اين كه چگونه يك فرد مي‌تواند چنان اطميناني به باورها و اعتقادتش داشته باشد و از آن پيروي كند متحير بودم. احساس مي‌كردم به سوي ديني كشيده مي‌شوم كه از آن دوري مي‌جستم.

از مدت‌ها قبل باور كرده بودم كه تنها هستم، اما اسلام از بسياري جهات باعث تسلي‌ام شد. اسلام براي يادآوري دنيا آمده بود، آمده بود تا مردم را به راه راست هدايت كند.

من فقط به دنبال اعتقاد نبودم، من به دنبال شيوه‌اي بودم كه در زندگي الگوي خود قرار دهم. من نمي‌خواستم تنها به كسي كه حافظ من است اعتقاد داشته باشم تا به اين ترتيب جواز ورود به بهشت را داشته باشم، مي‌خواستم بدانم چگونه بايد رفتار كنم تا خداوند از من راضي باشد. به دنبال نزديكي به خدا بودم، مي‌خواستم خدا آگاه باشم. مهم‌تر از همه خواهان شانسي براي ورود به بهشت بودم. رفته‌رفته احساس كردم اين خواسته‌ها چيزهايي نيست كه مسيحيت مي‌تواند به من بدهد، ولي اسلام مي‌تواند.

به مطالعه ادامه دادم. با دوستانم به مراسم جشن، نماز جمعه و كلاس‌هاي مذهبي هفتگي مي‌رفتم.

انسان با داشتن دين به راحتي خيال و نوعي آرامش مي‌رسد. سه سال را بي‌وقفه به همين ترتيب گذراندم. هنگام بيكاري بيشتر تحت تأثير وسوسه‌هاي شيطان قرار مي‌گرفتم. اولين فوريه‌ي سال 1997 به اين باور رسيدم كه اسلام درست و برحق است. با اين وجود نمي‌خواستم زود ـ‌عجولانه‌ـ تصميم بگيرم بنابراين كمي صبر كردم. در اين مدت وسوسه‌اي شيطان بيشتر شد. از خواب‌هايي كه در آن زماني مي‌ديدم، دوتاي آنها را كه شيطان در آنها حضور داشت به خوبي به ياد مي‌آورم. او مرا به سوي خود مي‌خواند. وقتي از اين خواب‌ها بيدار شدم، آرامش و تسكيني در اسلام يافتم و خود را در حال تكرار شهادتين يافتم. اين خواب‌ها تقريباً مرا بر آن داشت تا تصميمم را عوض كنم. آنها را با يكي از دوستان مسلمانم در ميان گذاشتم. او گفت شايد شيطان سعي در منحرف كردن من از حقيقت داشت، من هرگز اينگونه برداشت نكرده بودم. نوزدهم مارس 1997 پس از بازگشت از جلسه‌ي هفتگي شهادتين را براي خود به زبان آوردم. سپس در روز 26 مارس در حضور چند شاهد آن را تكرار كردم و به طور رسمي مسلمان شدم.

قادر نيستم لذتي را كه احساس مي‌كردم توصيف كنم. نمي‌توانم بيان كنم كه چه باري از روي دوشم برداشته شد. نهايتاً به آرامش خيال رسيدم. از وقتي كه مسلمان شده‌ام، انسان بهتري هستم، قوي‌ترم و مسائل را بهتر درك مي‌كنم. تغييري اساسي در زندگي‌ام روي داده است. حالا هدفي دارم و آن اين است كه ثابت كنم شايسته‌ي زندگي ابدي در جنت هستم. من پيرو دين ابدي و پرطرفدار هستم. دين، درهرحال، بخشي از زندگي من است. هر روز با تمام توان تلاش مي‌كنم تا بهترين مسلمان باشم.

مردم اغلب از اين كه مي‌بينند دختر پانزده ساله‌اي چنين تصميم مهمي گرفته شگفت‌زده مي‌شوند. از خداوند سپاسگزارم كه چنين استواري عقيده‌اي به من داد كه توانستم در سن جواني تصميم بزرگي بگيرم.

تلاش براي يك مسلمان خوب بودن در جامعه‌ي مسيحي دشوار است و دشوارتر از آن زندگي با خانواده مسيحي؛ هرچند من نااميد نمي‌شوم. نمي‌خواهم درباره‌ي مشكل كنوني‌ام صحبت كنم اما باور دارم كه حجاب مرا قوي‌تر مي‌كند. يك بار كسي به من گفت كه من از كساني كه در خانواده‌ي مسلمان رشد مي‌كنند مسلمان‌ترم، چراكه مي‌بايست بزرگي و مهرباني خداوند را مي‌يافتم، تجربه مي‌كردم و درك مي‌كردم من به اين تعقل رسيده‌ام كه هفتاد سال زندگي روي زمين در مقايسه با زندگي جاويد در بهشت هيچ است.

قبول دارم كه از بيان بزرگي، مهرباني و جلال و جبروت (شكوه) خداوند ناتوانم. اميدوارم اين نوشته به كساني كه احساس مرا دارند يا درگير چيزي هستند كه من بودم كمك كند.

منبع: http://www.rahyaftegan.com

"سفرید ورویس" کشیش آمریکایى که امسال در مراسم حج شرکت کرده وبا نام "على گواتمالا" حاجى شده، گفت: با مطالعه آیه شریفه "ذلک الکتاب لا ریب فیه هدى للمتقین" (سوره بقره آیه 2) مسلمان شدم.

به گزارش پایگاه خبری تقریب، وی گفت: این آیه آنچنان زندگى مرا متحول ساخت که به رویا شبیه تر است. وى افزود: من در شهر "کوین" در جنوب آمریکا به عنوان یک کشیش مشغول فعالیت بودم وبه میان زندانیان این شهر مى رفتم تا مسیحیت را تبلیغ کنم و در همین حال مشغول گذراندن آخرین مرحله تحصیلات مدرسه کشیش در همان شهر نیز بودم.

على گواتمالا، درباره چگونگى آشنایى خود با قرآن کریم افزود: قبل از آنکه تحصیلاتم را در این مدرسه به پایان ببرم ، موظف بودم با کتاب هاى سایر ادیان از جمله قرآن نیز آشنا شوم. وقتى قرآن را باز کردم وچشمم به آیه "ذلک الکتاب لا ریب فیه هدى للمتقین" در اول سوره بقره افتاد، از اینکه این کتاب آسمانى با قاطعیت مى گوید همه مى توانند با استفاده از آن هدایت شوند، تکان خوردم وبه این نکته توجه عمیق کردم. از خدا خواستم راه درست را به من بنمایاند وخودم نیز به تحقیق وبحث درباره اسلام پرداختم.

وی افزود: یک روز که از منزل خارج شده بودم، شخصى را دیدم که عازم مسجد بود. به همراه او به مسجد رفتم وسادگى عجیب مسجد برخلاف کلیسا که پراز عکس و نقاشی است ، مرا مجذوب خود کرد .

وی که با روزنامه "الشرق الأوسط" در سرزمین منا گفت و گو می کرد ، اظهار داشت: علی رغم فشارهایی که از طرف خانواده وجود داشت، مسلمان شدم وهنگامى که به حج آمدم وبراى اولین بار خانه خدا را زیارت کردم، احساس کردم در بهترین روزهاى زندگى خود به سر مى برم ، به ویژه اینکه مى دانستم مکان هائى را زیارت مى کنم که رسول الله مناسک حج را در آنها انجام داده است.  

پنج فلیپینی و نپالی با شنیدن سوره فاتحه در عربستان مسلمان شدند.‏

به گزارش خبرگزاری شبستان، پنج فلیپینی و نپالی با شنیدن سوره حمد، مقابل ‏صدها نمازگزار در مسجد جامع شیخ عبدالله مصلح عربستان، شهادتین را بر زيان جاري كردند.‏

فلیپ، یکی از این تازه مسلمانان که نام خود را "محمد" نهاد، گفت: همه ما در یک ‏شرکت کار می کنیم، پس از آنکه سوره فاتحه را شنیدیم درباره این سوره پرس ‏وجو کردیم و متوجه شدیم که این سوره "ام الکتاب" است و دین اسلام را پذیرفتیم.‏

عبد الله (20 ساله)، کوچک ترین تازه مسلمان در میان آنها همچنين گفت: درحال برنامه ‏ریزی برای مبلغ شدن هستم و امیدوارم افراد زیادی را بتوانم مسلمان کنم.‏

بنا بر گزارش "الاسلام الیوم"، عیسی، یکی دیگر از تازه مسلمانان گفت: با ارسال ‏نامه به خانواده برای اعلام پذیرش دین خود با مشکل مواجه شده ام که امیدوارم به ‏زودی برطرف شود.‏

همچنين وزارت اوقاف و امور اسلامی منطقه نجران عربستان اعلام کرد: طی این سال ‏‏110 نفر از اقلیت های دینی در شعبه های دفتر تبلیغات وابسته به وزارت اوقاف ‏و امور اسلامی، به دین اسلام مشرف شدند.‏

امام باقر (علیه‌ السلام) فرمودند:

«شَرِّقا و غَرِّبا فَلا تَجِدان عِلماً صَحيحاً إلَّا شَيئاً خَرَجَ مِن عِندِنا أهلَ البَيتِ.»

اگر به شرق یا غرب عالم بروید، دانش صحیحی نمی‌یابید مگر آنچه از نزد ما اهل‌بیت بیرون می‌آید.

(كافی، ج 1، ص 399)

آهنگ همه ترانه ها سنگ شده است
حتي شجريان چه بدآهنگ شده است
تافحش نداده ام به هرچه عشق است
بگذارببوسمت دلم تنگ شده است

رباعی

درعصرجدید  بی سفر نشناسم
ازموشک وماهواره سر نشناسم
مردم همه افلاک روند ... امامن
از"خاک" مسیررفته تر نشناسم

رباعی

چون عقربه های ساعت ازبی جانی
دنبال هم افتاده به سرگردانی
هرگزنرسیدیم بهم ...(جزیکدم)
(آن نیز به دست: کودک شیطانی)

رباعی

آن قطره که یک دقیقه دریانشوم
آن بادکه یک ثانیه صحرانشوم
بگذاردراین عشق چنان هیچ شوم
که هرچه بگردند ...پیدانشوم

رباعی

دریاهم دیگربه چشم هایم سنگیست
گل هم دیگرنمادی از بی رنگیست
اینست مرا حال...چه می بایدکرد؟
بعدازتوتمام لحظه ها دلتنگیست...

بوي سيب - سروده فرامرز ميرشكار

اي دعبل:
دوست دارم شعري برايم بخواني كه اين ايام ،ايام حزن وغم و ماتم بر ما اهل بيت است.

بوي سيب

اي نمــــاز آخــرِ مــــن گـريـه كــن
بر دوچشمـان تــرِمـــن گـــريه كــن

گــريه كـن اينجــا زميــن كــربلاست
سرزميــن اشك و افغـــان و عـزاست

گـريـه كـن اينجـا نفس ،خـون مي شود
آه دل از غصــه گلگـــون مــي شــود

عــرش اينجــا بــا تـو هِق هِق مي كند
گريه كــن اينجــا مَلَك دِق مــي كنــد

گريه كن اينجا جهان ،بي جان شده است
هستي جــانــانه ،بي جـانـان شده است

گــريـه كــن اينجــا حريـم انبيــاست
قتـلـگــــاهِ قبـلـگــــاهِ اوليــاســت

هــركـه را مي بينم اينجـا داغ اوسـت
گريه كن اي ابــر اينجــا بـــاغ اوست

گريه كـن اينجـــا خدا خون گريه كرد
گريه كـرد و سخت گلگون گـريه كرد

دردل دريــايي اش طوفــان گــرفت
گريه كـرد و خلقت او جــان گــرفت

ابر و بــاران رود و شبنم اشـك اوست
هر چه مي بيني به عـالم اشـك اوست

گـريه كن بـا ابـر و بـاران گـريه كــن
گريه كن بـا چشمه سـاران گـريه كـن

گـريـه كـن اينجــا صـداي بـي كسـي
مــي رود تــا كــربـلا ي بــي كســي

گــريـه كــن اينجــا صــدايِ آب آب
مــي زنـد آتـش بـه جـــانِ آفتــاب

چـشــم مـن اي راوي ظــهــر بـــلا
اشـك ريز و قصه گــوي از كـــربــلا

اشـك من اي اشـك عشق افــروز من
مثنـوي ســـاز دو بيتــي ســوز مـن

شيعــه وار از كــربــلا يــم قصـه گو
تـــا بگـريـم غصـه ات را مـو بـه مـو

«هـر كسـي از هــم نـوايـي شـد جـدا
بــي نـوا شـد گـــرچـه دارد صد نوا »

گـريه بـوي غـربــت او مــي دهــد
بـوي تـنـهـايــي آهــو مــي دهــد

آهــويـي وز هـــر طـرف ،صيادها
آهــويـي و نـــا رســا فــريـادها

گــريـه كـن اينجــا بهار زنـدگيسـت
ابتـــداي لالـــه زار زنـدگـيـســـت

گـريـه كـن اينجــا زِمـرگ عـاشقــان
بــاز شـد دروازه هــاي آن جهــــان

گــريـه كـن تـا بـودنــت معنـا شـود
قطــرة گــم گشتـه ات دريــا شــود

عــاشـقــان را ديـدة تــر گـر نبــود
عشـق را خــاكـي دگـربـرسـرنبــود

گـريـه كـن بـاآب و مـاهي گريه كـن
بـا كبـوتـرهـاي چـاهـي گـريـه كــن

تـا قيـامـت گـريـه مـن بـهـراوسـت
بـر نمـي دارم ســر از افـغـان دوست

دوسـت دارم تـا قـيـامـت سـر نـهم
بــر سـر ديـوار و چــشـم تــر نـهم

آنقـدر گريم كـه هسـتي خـون شـود
جـاي جــاي خــاك ديگرگـون شــود

تــاب يـكــدم غــم نــدارم يــار را
واي اگـــر بـيـنـم غــم دلـــــدار را

گـــر رود خـاري بـه پــاي يـــار مــا
تــا قـيامـت گــريـه بــاشد كـار مـا

چـون نميرم ؟خار نه ، تيـغش بـه ســر!
سَـر، سَرِ سرنيـزه ، زينـم خـون جــگر

وه چها بـرتـو در ايـن صحرا شده است
بنـد انگشتت هـم از هم وا شـده است


بند بندت را چــه مي بينم؟! جداست!
يــا رب ايـن جسم شهيد كـربلاست

نـيمه جــان در زيـــر سـمِّ اسبـهـا
اي عـزيـز فـــاطـمـه ، اي پُــر بـلا

اي نفس بنـد آمده زيـن لحظـه ها
كيست تـا يـاري كند ايـن دم تـو را

گـريه كن كـه مي برد بـا صد فغان
نيـمه خـورشـيـد مـــ‍ا را كــاروان

كــاروان كوچـك ولي از وسـعتـش
تـا قيــامت ديدگان در حيـرتـش

گـريـه يـعنـي گـــوهر ادراكهــا
گـريـه كـن اي فهــم پاك پـاكهـا

گـريـه يـعنـي همدلي بـا روح آب
گــريـه يـعـنـي روشـنـي آفتـاب

گريـه يـعـنـي ارتــفــاع روح مــا
غوطة دل در تــن مــجــروح مــا


گريه يـعنــي زنـدگاني بـا حسيـن
زندگي در بــي كـراني بـا حسيـن

اشك تنها داغ دل تـا چشـم نيسـت!
راستي معنـاي اشـك شيعه چيست؟!

شيـعه بـا اشكش مسـافـر مي شود
دل ،سـوار اشـك ، زائــر مـي شـود

اشك شيعه ، واژه اي بي انتهــاست
بيعـت هـر لحظه اش با كربلاست

او به خون خويش و ما با اشك خويش
هر كدام اين قصه را برديــم پيـش

خون ببار اي اشك خوش معنــاي مـا
اي طبـيب جملـه عـلتـهـــاي مــا

اي صـفــاي روح مـا اي نــور مــا
روشنـي بـخـش وجـود كــور مــا

گريه مـي بايــد بـه فـريادم رسي
در غمش يــاري نـدارم از كـسـي

هركه را چشمي از اين غـم شدسپيد
تـا قيـامــت غير شادي ، غـم نديد

گريه كـن اينجـا زمان قبـل از زمـان
روز و شـب گرييده بـر مولايـمــان

گريه كن آدم در اينجا خون گريست
نوح طوفاني شد و جيحون گـريست

حضرت آدم چو ديد اين پُر شكست
داغ هـابيلش زِ جانش رَخـت بست

صـبـر ايـوبي در اينجـا پــاره شـد
عـرش از بي تـابي اش بيچـاره شد

صبر،زيبــا گـرچـه امّـا بـر تـو نَه …
نــالــه را انـدازه امـّـا بـرتـونَـه …

گريه كن تا لالــه هـامان وا شـونـد
كشته هـاي غـربـت تـو پـا شـونـد

گريه كن اينجـا پيمبـرگـريـه كــرد
گريه كـرد وسخت پرپرگريه كــرد

حيدر اينجـا از فغـان بـي هـوش شد
آســمان تـا گيـردش آغـوش شـد

مـجتـبـي اينـجـا بـرادر را چـو ديــد
بنـدبنـدش زيـن ستـم از هـم دريـد

حضـرت زهـرا چـو ديـد اينجـا پسـر
كنـد از جـــا آسـمــان و زد به ســر

موج موجش بسكـه شـد بيخـود زِ خود
كـشتي بشكـستـه پهـلـو غـرق شــد
جملـه كـروبيــان بـي هُـش شـدنـد
صَيحه اي و نـاگهـان خــامُـش شـدند

انـبـيــاو اولـيـــا بــرســر زنـــان
بـا سَـرِ خَم نـزدِ زهـرا ،خون چكـــان

آمـدنـد و سيـل در عـالـم گـرفـت
هـاي هـايي عرش را در هـم گرفـت

ســر بــه زانـوي پيمبـر،پُـر فـغــان
پــاره هـاي دل رسيـده تـا دهـــان

چشـمـهــا،آتشفـشـانِ خـون فشـان
نالـه هـاشـان شعلـه هـاي بي امــان

نـامـده محشـر قيـامـت شـد به پـا
سـرد شـد آتش ز سيـل شعلـه هــا

آنچـه مـن ديدم در آن ظهر فـغــان
روز محشـر هـم نمي گـردد چـنــان

وه چه مي ديدم در آن ظـهـر كبـود
عـيـسـيِ مــا بـر فـراز نيـزه بــود

طشـت بــود و دردلــش يحياي مـا
خـيـزران بـود و لـب مــولاي مـــا

يـاد آن لبهـاي عـطشـان مـاهـيــان
تــا چهـل روز آبشـان بـود اشكشـان

گريه كن غم ،چاك چاكـت مـي كنـد
بوي سيب اينجـا هلاكت مـي كـنــد
سيب زردوسرخ من مـولا حـسيـن...
عـاشق در خـون كفـن مـولا حسين...

بـوي سيـب اي بـوي مـولا در حـرم
آه، اي بــوي خـــدا در صـبـحـدم

بــوي سيـب اي بـوي مولا ازبهشت
بوي سيب اي ميوه عـاشق سـرشت

اي وزيــدنهــاي تــو از آن جـهــان
كـه دمــادم مـي وزد زان بــوستان

صبحگه چـون مي روم دركوي سيـب
مست مستت مي شوم اي بوي سيب

بـوي سيـب اي بـوي عـاشق زيستن
چـون توان بوئيـدنت؟ نگـريستـن؟

بوي سيب اي بـوي عـاشوراي عـشق
آه ،تنـهـــا ميـوه گلهـاي عــشـق

بــاز دردل،بـوي پـاكت مـي رسـد
بـوي قلب چـاك چـاكت مـي رسد

بـي كسي تـاكي؟غريبي تـا به كـي؟
بـوي عشق ونـاشكيبـي تـا به كـي؟

مـي وزي و كـربلايـــي مـي شـوم
بـاز هـم دارم هـوايــي مـي شـوم

وه كـه كـردي بـاز مــا را نا شكيب
بوي غربت مي دهي اي بـوي سيب

گـريه كـن بر بوي سيب حضرتش
بـوي تنـهــايـي و عطـر غـربتـش

سيـب زرد و سـرخ من مـولاحسين
عاشـق در خـون كفن مولا حسین

التماس دعا

علی ای همای رحمت توچه آیتی خدارا؟؟؟

که به ماسوافکندی همه سایه ی همارا...

استادشهریار

شعشعه ی خدانبوداگرنبودفاطمه

جلوه ی کبریانبوداگرنبودفاطمه

شاعر:فرامرزمیرشکار

نگارمن که به مکتب نرفت وخط ننوشت

به غمزه مسئله آموز صدمدرس شد

                                    حافظ

بقاي حضرت امام حسين عليه السلام
دشمنت كشت ولي نور تو خاموش نگشت
آري آن جلوه كه فاني نشود نور خداست
شاعر:؟

شجاعت حضرت عباس عليه السلام
گر كه او انگشت خود را تا كند
لشكري بايد كه مشتش وا كند
شاعر:؟

طلايه داري حضرت زينب عليه السلام
سر ني در نينوا مي ماند اگر زينب نبود
كربلا در كربلا مي مان اگر زينب نبود
شاعر: فريد طهماسبي

قال الامام الحسين عليه السلام :
السكينه مستغرقة في ذات الله
سكينه در ذات خدا غرق شده است

قال الامام الحسين عليه السلام
علي الاكبر ممسوس في ذات الله
علي اكبر ممسوس در ذات خداست

شب گشت ودوباره طبع مجنون در راه
تاصبح رود چه برسرمن اي ماه
ليلي  ليلي  کجايي  اي ليلي  آه
لاحول ولا قوه الابالله

---

چادربه سر؛از عشق فراترباشی
نادیده ودیده را همه سرباشی
من  علت حرمت تورانشناسم
ای کعبه گمان کنم که مادرباشی

---

چون کوه ؛طنین بی شمارش  بامن
چون آینه ی شکسته کارش  بامن
یک باربگوکه دوستت دارم من
تکرار هزار وصدهزارش بامن